Rehber · AT-R09REV. 2026-A
E-postalarım neden spam klasörüne düşüyor? SPF, DKIM ve DMARC anlaşılır şekilde açıklanıyor

Yazan: Felix GötzŞirket yönetimi · Bilişim ticaret uzmanı (Informatikkaufmann, IHK)Güncelleme:
Arama genelde şöyle gelir: “Müşteri teklifimizi hiç almadığını söylüyor. Ama bizde Gönderilenler klasöründe duruyor.”
Evet, gönderildi. Sadece teslim edilmedi. En azından birinin baktığı yere teslim edilmedi.
Bu, kulağa geldiğinden çok daha pahalıya patlar. Spam'deki bir fatura ödenmez. Spam'deki bir teklif kabul edilmez. Üstelik genelde bundan haberiniz bile olmaz, çünkü kimse sizden haber alamadığını söylemek için aramaz.
Karşı tarafta ne oluyor
E-postanız alıcıya ulaştığında, alıcının sunucusu onu posta kutusuna koymadan önce üç soru sorar:
Bu sunucunun sizin adınıza gönderme yetkisi var mıydı?
E-posta yolda değiştirildi mi?
Peki bu iki sorudan birinin cevabı hayırsa ne yapmalıyım?
Bu soruların her biri için DNS'inize eklediğiniz bir kayıt vardır. DNS, alan adınızın ayarlarının durduğu yerdir, çoğu zaman hosting firmanızda. Kayıtlar eksikse alıcı sunucu tahmin yürütmek zorunda kalır. Şüphe durumunda da aleyhinize tahmin eder.
SPF: Sizin adınıza kim gönderebilir?
SPF bir listedir. Alan adınız için hangi sunucuların e-posta gönderebileceği burada yazar. Listede olmayan bir sunucudan e-posta gelirse bu bir uyarı işaretidir.
İleride önem kazanacak bir ayrıntı: Burada alıcının posta kutusunda gördüğü gönderen adresi değil, e-postanın zarfındaki teknik geri dönüş adresi kontrol edilir. Bu ikisi birbirinden farklı olabilir. DMARC tam da bunun için var.
Basit görünüyor ve gerçekten de basit. Yine de iki tuzak var.
Birincisi: Bir alan adı için sadece bir SPF kaydı olabilir. Biz düzenli olarak iki ya da üç kayıt buluyoruz, çünkü her yeni hizmette bir tane daha eklenmiş. Sonuç iki kat iyi değil, bozuk olur. Her şey tek bir kayda girmeli.
İkincisi: Sizin adınıza gönderim yapan her şeyi düşünün. Sadece e-posta sunucusunu değil. Bülten aracını, fatura gönderen muhasebe programını, web sitesindeki iletişim formunu da. Bunlardan biri unutulursa spam'e düşen tam da o gönderim olur.
DKIM: Zarfın üzerindeki mühür
DKIM, giden her e-postaya dijital bir imza ekler. Alıcı bu imzayı, DNS'inizde yayımladığınız bir anahtarla karşılaştırır.
İmza tutarsa iki şeyi bilir: E-posta gerçekten şirketinizden geliyor ve yolda kimse üzerinde oynamamış.
Kurulumu genelde e-posta sağlayıcısı üstlenir. Microsoft 365'te bu birkaç tıklama ve iki DNS kaydı demek, Google Workspace'te tek bir kayıt yeterli. Can sıkıcı kısım yine aynı: Sizin adınıza gönderim yapan her hizmetin kendi anahtarı olmalı.
DMARC: Şüphe durumunda ne olacağına dair talimat
SPF ve DKIM sadece bir şeyin yanlış olup olmadığını tespit eder. Sonra ne olacağını DMARC söyler.
Üç talimattan birini kaydedersiniz:
- none: hiçbir şey yapma, sadece raporla
- quarantine: spam klasörüne at
- reject: hiç kabul etme
Ama DMARC ikinci bir şeyi daha kontrol eder ve çoğu kişi burada takılır: SPF ya da DKIM kontrolünden geçen alan adı, alıcının gönderen kısmında gördüğü alan adıyla uyuşmalıdır. Tipik örnek bülten aracıdır. Teknik olarak kendi alan adı üzerinden düzgünce gönderir, SPF PASS gösterir, ama gönderen kısmında şirket adresiniz yazdığı için DMARC yine de başarısız olur. Çözüm: Hizmet, e-postaları sizin alan adınıza ait bir DKIM anahtarıyla imzalar ya da sizin alan adınızdaki bir gönderen adresi üzerinden gönderir.
Ve çoğu kişinin durduğu nokta tam da burası. DMARC tehlikesiz olduğu için “none” olarak ayarlanır ve orada kalır. Sonsuza kadar. Böylece bir kaydınız olur, ama hiçbir korumanız olmaz. Herkes sizin adresinizle e-posta göndermeye devam edebilir.
DMARC ayrıca raporlar da getirir. Sizin adınıza kimin gönderim yaptığına dair düzenli bir döküm alırsınız. Orada artık kimsenin kullanmadığı hizmetler çıkar karşınıza. Bazen de sizinle hiçbir ilgisi olmamış gönderenler.
Çalışıp çalışmadığını böyle kontrol edersiniz
Bunun için ne bir araca ne de bir hizmet firmasına ihtiyacınız var. Şirket adresinizden bir Gmail hesabına kendinize bir e-posta gönderin. Gmail'de mesajı açın, üç noktaya tıklayın ve “Orijinali göster” seçeneğini seçin.
Üstte üç satır görürsünüz: SPF, DKIM, DMARC. Her birinin yanında PASS ya da FAIL.
Hedef üç kez PASS. Geri kalan her şey yapılacak bir iş demek.
Test iki dakika sürer ve size her tahminden fazlasını söyler. Her değişiklikten sonra yeniden yapın ve her gönderim yolu için ayrı ayrı yapın. Sunucu temiz olabilir, bülten aracı ise başarısız olabilir.
DNS'inizde ne olduğunu e-posta kontrolü gösterir: Alan adını girin, SPF, DKIM ve DMARC kayıtlarını neyin eksik olduğuna dair bir açıklamayla listeler. Test e-postasının yerini tutmaz, çünkü belirli bir gönderim yolunun gerçekte nasıl ulaştığını ancak test e-postası gösterir. Ulaşan test e-postasının başlığında ne yazdığını e-posta başlığı analizi açıklar.
Uygulamada iş çoğu zaman nerede tıkanır
Aynı anda iki ya da üç SPF kaydı. Sanıldığından daha sık olur.
Bülten gönderimi ya da ERP sistemi kayıtların hiçbirinde yok, çünkü ikisi de e-posta kurulumundan iki yıl sonra eklendi.
DMARC üç yıldır “none” ayarında ve raporları kimse okumuyor.
SPF kaydında çok fazla referans var. En fazla on sorguya izin verilir ve eklenen her hizmet bu sayıya dahildir. Bu sınır aşılırsa kayıt, hiçbir yerde hata mesajı çıkmadan tamamen geçersiz olur.
Ve klasik durum: Her şey kurulmuş, ama gerçekten işe yarayıp yaramadığını kimse hiç kontrol etmemiş.
Bunun çözmediği şey
Açıkçası: Üç kez PASS olsa bile e-postalar spam'e düşebilir. Teknik altyapı ön koşuldur, garanti değil. Konu satırınız reklam gibi duruyorsa, birden iki bin e-postayı aynı anda gönderiyorsanız ya da alan adınız daha geçen hafta alınmışsa en iyi DNS kaydı da pek işe yaramaz.
Ama kayıtlar olmadan baştan kaybetmişsiniz demektir. Üstelik 2024'ten beri Google ve Yahoo — artık Microsoft da — büyük gönderim hacimlerinde üçünün de olmasını zaten şart koşuyor.
Sıralama
- Sizin adınıza e-posta gönderen bütün sistemleri listeleyin. Gerçekten hepsini.
- Hepsini kapsayan tek bir SPF kaydı oluşturun. Mevcut yinelenen kayıtları silin.
- DKIM'i e-posta sağlayıcısında etkinleştirin ve diğer her gönderim hizmeti için kurun.
- DMARC'ı önce “none” olarak ayarlayın ve raporları birkaç hafta değerlendirin.
- Önemli hiçbir şey artık başarısız olmuyorsa “quarantine” seviyesine yükseltin. Daha sonra “reject”e.
- Gmail testi. Her değişiklikten sonra.
Atlanmaması gereken adım 4. Doğrudan “reject”e geçen, şüphe durumunda kendi fatura gönderimini engeller.
Adım 5 için dikkatli olmanın bir sebebi daha var. Bir e-posta bir takma ad, bir dağıtım listesi ya da bir e-posta listesi üzerinden yönlendirildiği anda SPF doğası gereği bozulur: Yönlendiren sunucu sizin listenizde yoktur. E-postayı o zaman kurtaran sağlam bir DKIM imzasıdır, çünkü imza yönlendirmeye dayanır. Bu yüzden “reject”e ancak DKIM bütün gönderim yollarında gerçekten sorunsuz çalıştığında geçin.
Listeyi kendisi gözden geçirmek istemeyenler için: Tam da bu tür kurulumları işletmeler için IT desteği kapsamında üstleniyoruz.