Poradnik · AT-R09REV. 2026-A
Dlaczego moje e-maile trafiają do spamu? SPF, DKIM i DMARC prostym językiem

Autor: Felix GötzZarząd · informatyk z wykształceniem handlowym (Informatikkaufmann, IHK)Stan na:
Rozmowa telefoniczna zwykle wygląda tak: „Klient mówi, że nigdy nie dostał naszej oferty. A u nas jest w folderze Wysłane.”
I tak, została wysłana. Tylko nie została dostarczona. A przynajmniej nie tam, gdzie ktoś zagląda.
To kosztuje znacznie więcej, niż brzmi. Faktura w spamie nie zostanie zapłacona. Oferta w spamie nie zostanie przyjęta. A Państwo zwykle nawet się o tym nie dowiadują, bo nikt nie dzwoni, żeby powiedzieć, że nic od Państwa nie dostał.
Co dzieje się po drugiej stronie
Gdy Państwa wiadomość dociera do odbiorcy, jego serwer zadaje trzy pytania, zanim umieści ją w skrzynce:
Czy ten serwer w ogóle mógł wysyłać w Państwa imieniu?
Czy wiadomość została po drodze zmieniona?
A co mam zrobić, jeśli jedna z tych dwóch odpowiedzi brzmi „nie”?
Na każde z tych pytań odpowiada jeden wpis, który umieszczają Państwo w swoim DNS. To miejsce, w którym przechowywane są ustawienia Państwa domeny, najczęściej u dostawcy hostingu. Gdy wpisów brakuje, serwer odbiorcy musi zgadywać. A w razie wątpliwości zgaduje na Państwa niekorzyść.
SPF: kto może wysyłać w Państwa imieniu?
SPF to lista. Znajduje się na niej, które serwery mogą wysyłać pocztę dla Państwa domeny. Jeśli wiadomość przychodzi z serwera, którego nie ma na liście, to sygnał ostrzegawczy.
Szczegół, który jeszcze się przyda: sprawdzany jest przy tym nie adres nadawcy, który odbiorca widzi w skrzynce, tylko techniczny adres zwrotny na kopercie wiadomości. Obie rzeczy mogą się różnić. Właśnie do tego jest DMARC.
Brzmi prosto i tak jest. Są jednak dwie pułapki.
Po pierwsze: dla jednej domeny może istnieć tylko jeden wpis SPF. Regularnie znajdujemy dwa lub trzy, bo przy każdej nowej usłudze po prostu dodawano kolejny. Efekt nie jest dwa razy lepszy, tylko zepsuty. Wszystko musi się znaleźć w jednym wpisie.
Po drugie: proszę pomyśleć o wszystkim, co wysyła w Państwa imieniu. Nie tylko o serwerze poczty. Także o narzędziu do newslettera, programie księgowym wysyłającym faktury, formularzu kontaktowym na stronie. Jeśli któryś z nich zostanie pominięty, w spamie wyląduje akurat ta wysyłka.
DKIM: pieczęć na kopercie
DKIM umieszcza podpis cyfrowy na każdej wychodzącej wiadomości. Odbiorca sprawdza ten podpis względem klucza, który Państwo opublikowali w swoim DNS.
Jeśli się zgadza, wie dwie rzeczy: wiadomość rzeczywiście pochodzi od Państwa i po drodze nikt przy niej nie manipulował.
Konfigurację zwykle przejmuje dostawca poczty. W Microsoft 365 to kilka kliknięć i dwa wpisy DNS, w Google Workspace wystarczy jeden. Uciążliwa część jest znów taka sama: każda usługa wysyłająca w Państwa imieniu potrzebuje własnego klucza.
DMARC: polecenie, co ma się stać w razie wątpliwości
SPF i DKIM tylko stwierdzają, że coś się nie zgadza. Co ma się wtedy stać, mówi DMARC.
Podają Państwo jedno z trzech poleceń:
- none oznacza: nic nie robić, tylko raportować
- quarantine oznacza: do folderu ze spamem
- reject oznacza: w ogóle nie przyjmować
DMARC sprawdza jednak jeszcze coś drugiego i na tym wykłada się większość: domena, która przeszła SPF lub DKIM, musi pasować do domeny, którą odbiorca widzi w polu nadawcy. Typowy przypadek to narzędzie do newslettera. Wysyła technicznie poprawnie przez własną domenę, SPF ma wynik PASS, a DMARC mimo to nie przechodzi, bo w polu nadawcy stoi adres Państwa firmy. Można to rozwiązać, gdy usługa podpisuje wiadomości kluczem DKIM Państwa domeny albo wysyła je z adresu nadawcy z Państwa domeny.
I tu jest miejsce, w którym większość się zatrzymuje. DMARC ustawia się na „none”, bo to bezpieczne, i tak już zostaje. Na zawsze. Mają Państwo wtedy wpis, ale żadnej ochrony. Każdy nadal może wysyłać wiadomości z Państwa adresem.
DMARC dostarcza też raporty. Regularnie dostają Państwo zestawienie, kto wysyła w Państwa imieniu. Pojawiają się wtedy usługi, z których dawno nikt nie korzysta. A czasem nadawcy, którzy nigdy nie mieli z Państwem nic wspólnego.
Jak sprawdzić, czy działa
Nie potrzeba do tego żadnego narzędzia ani usługodawcy. Proszę wysłać sobie wiadomość z adresu firmowego na konto Gmail. W Gmailu otwierają Państwo wiadomość, klikają trzy kropki i wybierają „Pokaż oryginał”.
U góry pojawiają się wtedy trzy wiersze: SPF, DKIM, DMARC. Przy każdym PASS albo FAIL.
Celem jest trzy razy PASS. Wszystko inne jest zadaniem do wykonania.
Test trwa dwie minuty i mówi więcej niż jakiekolwiek przypuszczenia. Proszę go powtarzać po każdej zmianie i wykonywać osobno dla każdej drogi wysyłki. Serwer może być w porządku, podczas gdy narzędzie do newslettera nie przechodzi.
To, co jest w Państwa DNS, pokazuje Test poczty e-mail: wystarczy wpisać domenę, a wypisze SPF, DKIM i DMARC wraz z wyjaśnieniem, czego brakuje. Wiadomości testowej nie zastępuje, bo dopiero ona pokazuje, jak konkretna droga wysyłki naprawdę dociera. Co jest w nagłówku otrzymanej wiadomości testowej, tłumaczy Analiza nagłówków e-mail.
Na czym zwykle się zacina w praktyce
Dwa lub trzy wpisy SPF jednocześnie. Zdarza się częściej, niż można sądzić.
Wysyłka newslettera lub system ERP nie występuje w żadnym z wpisów, bo oba doszły dopiero dwa lata po skonfigurowaniu poczty.
DMARC od trzech lat stoi na „none” i nikt nie czyta raportów.
Wpis SPF ma zbyt wiele odwołań. Dozwolonych jest maksymalnie dziesięć zapytań, a każda dołączona usługa się wlicza. Po przekroczeniu wpis staje się w całości nieważny, bez żadnego komunikatu o błędzie.
I klasyk: wszystko skonfigurowano, ale nikt nigdy nie sprawdził, czy to faktycznie działa.
Czego to nie rozwiązuje
Szczerze mówiąc: nawet przy trzech wynikach PASS wiadomości mogą trafić do spamu. Technika jest warunkiem, nie gwarancją. Gdy temat wiadomości brzmi jak reklama, gdy nagle wysyłają Państwo dwa tysiące wiadomości naraz albo gdy domena istnieje dopiero od zeszłego tygodnia, najlepszy wpis DNS niewiele pomoże.
Ale bez tych wpisów z góry są Państwo w przegranej pozycji. A od 2024 roku Google i Yahoo — a obecnie także Microsoft — i tak wymagają przy większych wolumenach wysyłki, by wszystkie trzy były obecne.
Kolejność
- Wypisać wszystkie systemy, które wysyłają pocztę w Państwa imieniu. Naprawdę wszystkie.
- Utworzyć jeden wpis SPF obejmujący je wszystkie. Usunąć istniejące duplikaty.
- Włączyć DKIM u dostawcy poczty i skonfigurować go dla każdej kolejnej usługi wysyłkowej.
- DMARC najpierw ustawić na „none” i przez kilka tygodni analizować raporty.
- Gdy nic ważnego już nie przepada, podnieść do „quarantine”. Później do „reject”.
- Test Gmaila. Po każdej zmianie.
Punkt 4 to ten, którego nie należy pomijać. Kto od razu przechodzi na „reject”, w razie wątpliwości blokuje własną wysyłkę faktur.
Przy punkcie 5 jest jeszcze jeden powód do ostrożności. Gdy wiadomość jest przekazywana dalej, przez alias, listę dystrybucyjną lub listę mailingową, SPF z natury przestaje działać: serwer przekazujący nie znajduje się przecież na Państwa liście. Wiadomość ratuje wtedy nienaruszony podpis DKIM, bo ten przetrwa przekazanie. Na „reject” powinni Państwo więc przechodzić dopiero wtedy, gdy DKIM naprawdę działa na wszystkich drogach wysyłki.
Kto nie chce przechodzić przez tę listę samodzielnie: właśnie takie konfiguracje przejmujemy w ramach wsparcia IT dla firm.