رهنما · AT-R23REV. 2026-A
آیا و چه وقت قرارداد پردازش معلومات به نیابت (AVV) لازم است؟

نوشتۀ Felix Götzمدیر عامل · کارشناس تجارتی انفورماتیک (Informatikkaufmann، IHK)آخرین بازنگری:
موضوع چیست
قرارداد پردازش معلومات (Auftragsverarbeitungsvertrag) تعیین میکند که یک ارائهکنندۀ خدمات با معلومات شما چه کاری کرده میتواند. اساس حقوقی آن ماده 28 DSGVO است. تقسیم نقشها در اینجا مهم است: شما مسئول (Verantwortlicher) هستید و دربارۀ هدف و وسیله تصمیم میگیرید. ارائهکنندۀ خدمات پردازشکنندۀ معلومات (Auftragsverarbeiter) است و طبق دستور شما عمل میکند.
این قرارداد یک کار تشریفاتی نیست، بلکه شرط این است که همکاری اصلاً مجاز باشد. اگر نباشد، طبق ماده 83 بند 4 DSGVO جریمه دارد — آن هم برای هر دو طرف.
چه وقت به آن نیاز دارید
هر وقتی که یک ارائهکنندۀ خدمات برای شما معلومات شخصی را پردازش میکند، بدون اینکه خودش دربارۀ هدف تصمیم بگیرد. حالتهای معمول در یک کارگاه یا شرکت تجارتی:
- مراقبت آیتی. کسی که کمپیوترهای کاری یا سرورها را نگهداری میکند، معلومات کارمندان و مشتریان را میبیند. از این کار نمیشود جلوگیری کرد؛ کسی که یک سرور ایمیل را درست میکند، فرستنده و گیرنده را میبیند.
- خدمات کلاود و هاستینگ. از خدمات ذخیرهسازی تا تقویم وقتگیری در ویبسایت.
- محاسبۀ معاش از بیرون، اگر فقط به شکل اجرایی انجام شود.
- ابزارهای خبرنامه و گرفتن وقت که معلومات تماس را ذخیره میکنند.
چه وقت به آن نیاز ندارید
بیشتر مقالهها در اینجا اشتباه میکنند. مشاوران مالیاتی، وکلا، بررسیکنندگان حساب و بانکها پردازشکنندۀ معلومات نیستند. آنها با مسئولیت خود کار میکنند و وظایف مسلکی خود را دارند. کسی که به آنها AVV پیش کند، به حق آن را پس میگیرد.
این حالتها هم به AVV نیاز ندارند: خدمات صرفاً جانبی مانند پست، تیلفون یا نگهداری ماشین کاپی توسط دیگران، تا وقتی که دسترسی به معلومات پیشبینی نشده باشد. و هر کاری که در آن معلومات به اشخاص قابل انتساب نباشد.
در آن چه باید باشد
ماده 28 بند 3 DSGVO یک مجموعۀ معین از معلومات را میخواهد: موضوع و مدت، نوع و هدف پردازش، نوع معلومات، گروه اشخاص مربوط و همچنان وظایف و حقوق مسئول. علاوه بر این هشت بند حتمی وجود دارد — از جمله پابندی به دستور، محرمیت، تدابیر تخنیکی، برخورد با قراردادیهای فرعی و پاک کردن معلومات بعد از ختم قرارداد.
دو اشتباه را بیشتر میبینیم. اول: ضمیمهای که هنگام امضا هنوز خالی است. قراردادی که در آن به جای سیستمها و نوع معلومات نوشته شده «طبق توافق»، شرط را پوره نمیکند. دوم: لست تدابیری که نشانی شده، بدون اینکه آن تدابیر واقعاً وجود داشته باشند. در صورت بروز خسارت، دقیقاً همین لست بررسی میشود.
چه کسی آن را تهیه میکند
مسئولیت بسته شدن قرارداد به دوش شما به حیث سفارشدهنده است. با این هم معمول است که ارائهکنندۀ خدمات مسوده را با خود بیاورد — او روشها و تدابیر خود را بهتر میشناسد. شما آن را بررسی میکنید و میتوانید اعتراض کنید.
ما قرارداد خود را به گفتگوی اول میآوریم و ضمیمه را با هم پر میکنیم، پیش از اینکه چیزی امضا شود. اینکه چنین ملاقاتی چطور پیش میرود، در صفحۀ آیتی برای شرکتها آمده است.